Na tej stronie używamy plików cookies (tzw. ciasteczka). Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym.
Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Prywatności
Dodaj firmę za darmo
Przeszukaj artykuły
Reklama
Znajdź firmę tynkarską

Tynk mineralny

Właściwości

Cienkowarstwowe tynki mineralne są trwałe i odporne na wodę, choć w porównaniu z tynkami żywicznymi bardziej nasiąkliwe. Stawiają jednak mniejszy opór dyfuzyjny. Oznacza to, że wilgoć nie gromadzi się w ścianie i może się z niej wydostawać. Jedynie tynki ze spoiwem krzemianowym charakteryzuje bardzo mała wodochłonność przy zachowaniu otwartych porów. Ilość wody jaką może wchłonąć tynk jest charakteryzowana przez: nasiąkliwość powierzchniową, współczynnik nasiąkliwości powierzchniowej a. W wypadku tynków zalecanych do stosowania z konkretnym systemem podawana jest wodochłonność całego układu ociepleniowego. Różnice w wartościach parametrów wynikają na przykład z ilości dodatków hydrofobowych ograniczających nasiąkliwość, struktury tynku (ilości i wielkości porów). Tynki o spoiwie cementowym nie są odporne na działanie odczynów kwaśnych, spalin, związków fluoru i siarki. Ich obecność w atmosferze, a szczególnie w kwaśnych deszczach sprzyja korozji. Mogą powodować powstawanie "soli Carndlota", która zawiera duże ilości chemicznie związanej wody, ma dużą objętość i może powodować destrukcję tynku. Na tę cechę trzeba zwrócić szczególną uwagę, gdy tynki będą eksploatowane w silnie zanieczyszczonym środowisku przemysłowym i miejskim.

Sposób nakładania

Nanoszenie masy na elewację powinno się odbywać przy jednakowych warunkach atmosferycznych (temperaturze, wilgotności). Przy dużych powierzchniach należy kalkulować, czy masę zdąży się nałożyć w ciągu jednego dnia. Deszcz, wiatr a nawet kilkustopniowa różnica temperatury może mieć wpływ na efekt końcowy. Jeśli w czasie po nałożeniu nastąpią duże opady deszczu, może nastąpić nawet spłukanie, zaprawy. Jeżeli w trakcie prowadzenia prac i przez 2-3 dni po ich zakończeniu występuje mżawka lub mgła, może dojść do zmiany stężenia barwnika, a co za tym idzie do niejednorodnego wybarwienia, zacieków i plam. Układanie tynków w zbyt wysokiej temperaturze i małej wilgotności powoduje z kolei szybkie odparowanie wody niezbędnej do procesu wiązania spoiwa cementowego. Ważny jest także kierunek zacierania. Wiąże się to z kierunkiem padania i odbicia światła na powierzchni ściany. Tynk wykonywany z tej samej masy, w tych samych warunkach pogodowych, ale przez dwóch tynkarzy zacierających powierzchnię w różnych kierunkach, będzie się różnił odcieniami. Błędem jest także skrapianie tynku podczas zacierania. Może się to przyczynić do odbarwienia elewacji. Popularne jest egalizowanie - jednokrotne malowanie warstwy tynku pozwalające wyrównać kolor. Dodatkowo ogranicza się dzięki temu również wodochłonność tynku. Zaprawę można nanosić w dwojaki sposób - ręcznie lub jeśli konsystencja na to pozwala - agregatem tynkarskim. Naczynia do mieszania, mieszadła i narzędzia powinny być wykonane ze stali nierdzewnej. Zwykła stal węglowa w kontakcie z zaprawą rdzewieje i może pozostawiać nieestetyczne smugi, trudne lub wręcz niemożliwe do usunięcia. Do uzyskania pożądanej faktury tynku można stosować różnego rodzaju wałki, pędzle, pace z tworzyw sztucznych, a nawet narzędzia takie jak łyżka, widelec, butelka i inne. Pozwalają one uzyskać nietypowe efekty. Przy wykonywaniu wyprawy agregatem strukturę nadaje się zmieniając końcówki dyszy. Rodzaj faktury zależy również od tego czy będzie to tynk wewnętrzny czy zewnętrzny. Tynki wewnętrzne mają najczęściej drobnoziarniste, delikatne faktury. Tynki zewnętrzne są z reguły wykonywane z mas o grubym uziarnieniu, a ich struktura jest bardziej wyrazista. Wynika to z większej odległości, z jakiej je obserwujemy.

<<
1
2
3
>>
Copyright 2009-2012 - Tynkiwpolsce.pl
Doładowanie Artykuły - Created by Arpi